Zon, zee, Flakkee!

Vis op het terras in Ouddorp. Mijn moeder is aan de beurt om te bestellen en vraagt: “Mag ik een lekkerbek- en een kibbeling menu?”. Achter haar staat een Duitser die een verwoede poging doet om matjes te bestellen. “Matjes, bitte? Matjes?”
De visboer kijkt hem aan en zegt “Only English or French”.
De man druipt onbeholpen, zonder matjes, af. Nog net vóór hij de winkel heeft verlaten hoort hij de visboer mijn moeder vragen welke tafel ze zit en zeggen dat hij het zo komt brengen… in het vloeiend Duits.
Mijn moeder glimlacht en antwoordt “Only English or French”.

Tussen spierwitte benen en dappere voor het eerst ontblote meisjesbuiken door marcheert met soepele tred een lange man. Het regelmatige geluid van zijn klompen weerklinkt door de winkelstraat. Mensen kijken om. Op zijn nek een klein blond jongetje, een mooi gezicht. Vader en zoon, beiden gebruind door de zon aan zee. Het jongetje kijkt uit over de lichtgevende witte mensenmassa. Ik neem een hap van mijn vis en zet mijn zonnebril op. Op het uitzicht van het jongetje ben ik niet langer jaloers. Door mijn glazen is iedereen gekleurd.