Voor u, lief

Enkele dagen geleden stond Jan bij de bushalte, op weg naar ons. Naast hem stond een meisje met een mooie bos bloemen. Ze stond er wat verloren bij.

Een tijdje keken ze elkaar aan, waarop zij zei:
“Voor uw lief”. Het boeketje kreeg Jan in de handen gedrukt.
Naderhand stelde Jan vast dat het meisje behoorlijk aangeschoten was.
En dat zette me aan het denken. Misschien was het wel echte liefde!
Het meisje had misschien wel zo diep in het glaasje gekeken, dat ze eigenlijk bedoelde:
“Voor u, lief”. Of, indien ze helemaal van de wereld was: “Voor u, want u bent lief”.
Wat woorden ingeslikt. Dubbele tong. Het zou zomaar kunnen.
Vooralsnog had het meisje de bloemen van iemand gekregen, maar moest ze tussendoor nog ergens heen, waardoor ze ze niet kon houden zonder dat ze zouden verleppen.

“Voor u”.
“Wat lief!”.

Romantiek in een bushokje. Uniek en puur.
We hebben de bloemen gelukkig kunnen redden. Ze staan nu mooi op de schouw.