Ichraf Selmi

Jaren geleden had ik een contactpersoon.
Die persoon verzocht mij moslim te worden.
Zij heette Ichraf Selmi.

Ik bestelde uiteindelijk op haar verzoek een Koran.
Per ongeluk twee. Foutje bij bol.com.
Ik keek de ene Hindi film na de andere.
Kreeg er bovendien meerdere hartelijke vrienden en vriendinnen bij.
Werd als vanzelf opgenomen in hun gemeenschap.
Luisterde nieuwe muziek. Alles wat zich verzameld had op haar profiel nam ik tot me.
Ondertussen bekeek ik zonder haar medeweten meerdere docu’s over de Islam.
’s Avonds las ik bij schaars licht enkel uit de Koran.
Dit werd aangemoedigd door de mensen om mij heen, die ik face-to-face zag.
Eenmalig bezocht ik de gemeenschappelijke gebedsruimte
Nadat ik instructievideo’s had bekeken die ik van Ichraf had ontvangen.

Ichraf deed zich met haar profielfoto als eerste voor als meisje van negen.
Een kleine fan van mijn Facebook-pagina, die ik toen bezat.
Ichraf werd daarna algauw twintig.
Toen Ichraf mijn leeftijd wist, zakte ze twee jaar.
Zij was achttien, ik 21.
En toen ze boos was, werd zij met haar foto een wrokkige vrouw op leeftijd.

Ze bracht me van alles bij over haar cultuur en religie.
Wanneer ik niet (héél) snel genoeg reageerde, kwam haar temperament tevoorschijn.
De hele dag hadden we contact. Of ik dit nu wilde of niet.
Dit ging weken tot maanden zo door, totdat Ichraf Selmi zich eenmalig versprak.
Ik mocht ook geen contact meer hebben met vrouwen, zei ze.
Vanachter mijn notebook moest ik lachen.
Ik liet niets merken.

Toen wist ik: Ichraf is een man.

Ik verloor uiteindelijk mijn interesse in ons contact
Door de behoorlijke druk die Ichraf Selmi zette.
Ik blokkeerde hem of haar.
Nog één keer heb ik haar gedeblokkeerd.
Toen kwamen er een hoop boze vraagtekens. remi!!!!! why did u block me?????
Opnieuw blokkeerde ik Ichraf.
In de weken die volgden werd ik door meerdere moslims gecontact.
u ok, my muslim brother? inshaAllah
Pogingen tot vriendschap, soms zelfs berichten, van mensen die allemaal Ichraf kenden,
Die ik stuk voor stuk bijna allemaal weigerde zonder te reageren.

Het was minder verkeerd dan je zo zou denken.
Normaal zou ik dit niet zo snel hebben toegelaten.
De bijkomstigheid van alles.
Je leert veel als je je eens volledig in de wereld van een ander verplaatst.
Er waren destijds meer dan veertig Ichraf Selmi’s op Facebook.
Dat had ik al gezien.
De profielen stuk voor stuk zeer compleet,
Met liefdevolle mensen die er voor elkaar zijn, prachtige foto’s, muziek en filmsuggesties.
Een toegangspoort naar een mooie, nieuwe en voor velen nog onbekende wereld.
Meerdere mooie boeken vol Perzische dichtkunst heb ik sindsdien in mijn bezit.
Nu zijn de profielen vrijwel allemaal weg, waaronder dat van mijn eigen Ichraf Selmi.
Dat vind ik ergens jammer. De poort naar vruchten van een rijke andere wereld is verdwenen.
Vlug schreef ik destijds groot met krijt op een schoolbord:

Ichraf Selmi

Ik wist toen iets, waarvan werkelijk niemand wist dat ik het wist.
Onder Ichraf Selmi schreef ik, ik heb het al die tijd geweten:

Vredig toezicht

De betekenis in het Arabisch.

Stiekem glimlachte ik.
Nog vóór iemand het zag, veegde ik dit vlug weg met mijn arm.
Daarmee eindigde voor mij het hoofdstuk Ichraf Selmi.

Mijn interesse en begrip voor al het goede dat ik zag,
Dat wat Ichraf waarschijnlijk beoogde, zijn gebleven.
Al beoefen ik sinds mei het boeddhisme,
Het was werkelijk waar zeer interessant, leerzaam en liefdevol.
De religie, de cultuur, de sociale community.