Somberheid

Gesprek met een kind over depressiviteit, 2008

“Hoe gaat het met jou?”
Ze kijkt me zo lief mogelijk en scheel in mijn ogen. “Je kijkt niet gelukkig”
“Wel als ik jou zie”, lach ik.
“Weet ik, maar nu… Kijk!… is je lach weg”
Ze denkt even diep na.
Met twee vingertjes bij mijn mond houdt ze mijn glimlach overeind.
“Zo, veel beter! Ben je nu gelukkig?!”, zegt ze trots.

Altijd weer menen dat een dag vol mogelijkheden zit.
In het nu ben je gelukkig. Want, wat is er mis in dit huidig moment?
Niets, inderdaad. Geen innerlijke stem die je daarin corrigeert.

Somberheid.
Geen geluksgevoel aanwezig. Een bodemloze put.
Hoe werkelijk alles zijn betekenis verloren heeft.

Alles voelt onbeduidend.

Dat komt zoals altijd wel weer goed.