Vroeg in de morgen

Het was vroeg in de morgen dat ik het dorp bereikte.
Ik liep gelukzalig langs winkels waarvan ik van hun bestaan niet langer zeker was geweest.
Uiteindelijk kreeg de wind vat op mij, dat was waar ik keerde.
Twee mensen bij de Kaaswaag aan de overkant hadden bezorgd toegekeken.
Dat zag ik, terwijl ik mij herpakte. Herpakte en langs dezelfde wegen terug naar huis liep.
Langs de Deursteek het Europaplein weer op, het hertenpark in, waarna ik de oversteek overstak en kort daarna mijn sleutel omdraaide, waarna ik tevreden mijn jas uitdeed en me warmde aan mijn kachel.
Kortstondig dacht ik aan de begroeting op de heenweg, van een jongen die ik al vaker gezien had en die mij gisteren had aangesproken, waarna hij vanochtend glimlachend had geroepen:
“Hééé, goedemorgen topatleet!”
Het was gisterenmiddag geweest dat ik van zo’n zelfde wandeling terugkwam.
Ik kreeg een berichtje dat las: “Wil je met mij een beetje Nederlands oefenen?”
Nadat ik inlogde oefende ik Nederlands met haar, iemand die ik heb leren kennen, waarmee ik dagelijks spreek.
En het was tijdens dat gesprek geweest dat zij mij raakte.
Ik had mijn hoofdtelefoon op, het volume luid, was vrolijk na mijn wandeling.
Je leert iemands verhaal kennen, ze is 29, getrouwd, Pools, woont in Nederland.
Nederlands spreekt ze enkel op haar werk als helpende in de zorg, ze wordt binnenkort verpleegkundige.
Dus toen zei ik, tussen de Nederlandse zinnen door, in het Engels dat dat moeilijk voor haar moest zijn.
Ze liet me weten dat dat zo was. Waarna ik vroeg of ze dan niet eenzaam was.
Dat was waar het gesprek diepgang kreeg. Ze zei soms wel en vroeg mij hetzelfde.
Ik kon haar onmogelijk zeggen dat ik inmiddels niet meer eenzaam ben, door wandelingen, door onder de mensen te zijn. Door haar.
Dus bevestigde ik met “Yes. Same here”. En sinds dat diepgaande gesprek prijs ik mezelf gelukkig.
Gelukkig met een nieuwe vriendschap. Waarna ik vannacht droomde over haar, opstond met Sandra Kim die met haar dertien jaar vrolijk J’aime la vie zong…
En het was door mijn geluksgevoel dat ik vroeg in de morgen mijn doel behaalde en het dorp bereikte.