Het geheim in hun ogen

Zomervakantie 2020 in Ouddorp,
enkele dagen na afloop beschreven.

Ze hield haar sigaret vast op een elegante manier die verried dat deze niet haar eerste was.
Het was het enige dat ik van haar zag, een beeld dat me beviel.
We zaten op hetzelfde terras.
Bij aankomst, ik zat er net iets eerder, had ze me lachend aangekeken.
We waren niet alleen. Ze nam plaats op het tafeltje achter ons, samen met haar vriend.
Naast het zien van haar smeulende sigaret en haar mooie hand, lukte het om elkaar af en toe aan te kijken, terwijl mijn moeder tegenover mij zat.
Ik kon mijn ogen niet van haar hand afhouden en elke glimp van haar mooie haar was er een.
Een enkele keer pakte ze haar telefoon uit haar tas. Terwijl ze bukte keek ik haar aan.
Het was alsof het eigenlijk de bedoeling was dat we samen aan eenzelfde tafeltje zaten, ongehinderd door haar vriend en mijn moeder. Het lukte me dat warme gevoel te behouden.
Alle vier zaten we aan een cappuccino, terwijl de zon zijn werk deed.
Het toeval wilde dat we ook op exact hetzelfde moment wilden opstappen.
Mijn moeder ging betalen en haar vriend deed hetzelfde.
Ze gingen voor deze handeling naar binnen.
Dat betekende dat we heel even alleen waren, zij zelfs naar mij toe liep en naast mij kwam staan, waarop ze me opnieuw lachend aankeek en me gedag zei, waarbij ze werkelijk leek te hopen op een kort gesprek.
Ik kan je met trots zeggen dat ik hetzelfde deed.
Ik beantwoordde haar lach,
zei haar gedag en keek haar echt aan, al die tijd, terwijl zij hetzelfde deed.
Dat moment leek lang te duren en was genoeg om van te genieten.
Ze had naar ieder ander kunnen kijken of naar de vele Ouddorpse winkeltjes om ons heen,
maar ze keek mij aan.
Mij.
Dat voelde bijzonder.

Ze leek me daarna gedurende minuten te zoeken,
terwijl ze opvallend om zich heen keek en
zij zich gewaar was van de onveranderde entourage.

Hoewel haar ogen mij niet meer vonden,
waren het de mijne,
die haar gelijktijdig bekeken.

Slechts in onze ogen die elkaar op dat terras vonden,
schuilde kortstondig en zichtbaar ons geheim,
dat binnen één uur vervaagde,

…als hadden ze elkaar nooit ontmoet.

De euforie die ik voelde, heel de vakantie lang.
Het ging om iets veel wezenlijkers,
iets wat je mogelijk niet begrijpen zal.

Ik hoefde niet langer weg te kijken.
Niet onderhuids te seinen:
“Sla mij maar over, niet aan de orde”

Nieuw leven,
Mogelijkheden en volwaardig.
Terug van weggeweest.

Al vond ik stiekem in haar ogen ook,
dat wat ik zo lang had gemist:

Het intense gevoel van wederzijds succes.