Handgeschreven

Het heeft iets magisch, vind ik, handgeschreven als schrijfvorm,
zoals het in de eerste plaats al gepaard gaat met een en al zorgvuldigheid.
De vulpen waarmee je schrijft, daaraan is voorafgegaan de bewuste keuze voor de penpunt,
fine, medium, broad, extra fine of extra broad, waarmee je nu datgene schrijft dat je met
aandacht op het papier zet.
Daarbij bepaalt de papierkeuze hoe smooth of met hoeveel weerstand je schrijft,
zoals de papierdikte bepaalt of je ondermeer sporen achterlaat op de volgende pagina.
Dat is in samenspel met de inkt, zoals de inkt bepaalt hoe de dingen lopen, of ze lopen,
en dat uiteindelijk allemaal samenkomt in het door jou even zo bewust gekozen notitieboek,
dat in alle soorten, stijlen en formaten verkrijgbaar is. Voor ieder wat wils!

Vloeiend gaat je penpunt, geleid door de beweging van jouw hand,
over het papier, tot je stopt, of zoals vele liefhebbers het als een waar
geluk ervaren voor even nooit meer lijken te stoppen en de penpunt
jou en geheel zichzelf leidt, de woorden als vanzelf ontstaan en uit je pen
komen, terwijl je slechts verbaasd toekijkt naar de als vanzelf drogende
inkt, waarna je automatisch besluit: morgen weer!

Dat is de kracht van handgeschreven schrijven als ambacht.

Puur om te zien hoe ze hun notitieboek invullen, volg ik verscheidene mensen.
Zo volg ik een jonge vrouw, ze lijdt aan autisme, in dit geval haar ware kwaliteit.
Haar gevulde notitieboeken zijn volmaakt,
zo bedenk ik me na elke uitgebreide video van haar kant,
waarin ze me bladzijde na bladzijde meeneemt en haar stem me begeleidt.
Dat vind ik knap en ik kijk er telkens met veel fascinatie naar.

Zelf werd ik vanaf groep 7 en de jaren erna al veroordeeld tot het
strict gebruik van een laptop voor alles wat ik schreef. Dit zat hem
puur in mijn schrijftempo. Dat bood zeker voordelen, anders had ik het niet gered.

Jaren later miste ik echter nog het zelf schrijven met de hand.
Dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik de gok besloot te wagen,
de inkt en mijn eerste eigen bruinleren navulbare notitieboek kocht,
terwijl ik mijn eerste vulpen kreeg: de zilveren Waterman op de foto,
vergezeld door een persoonlijke inscriptie op de dop, waarop staat:
Voor mijn lieve zoon
Zo trots op jou! Mam

Meerdere mooie notitieboeken hebben zich sindsdien door mij volledig laten vullen.
Ik heb ze nog allemaal en als ik ze na tijden weer open, zoals ik dat deze dagen deed,
realiseer ik me dat ik beter schrijf in een notitieboek dan in een stuk,
zoals alles handgeschreven op één of meerdere A5’jes past en ik
beknopter en dichterlijker schrijf, ontdaan van een teveel aan woorden,
plus het belangrijkste: het zichtbare effect van slow writing.
Ik schrijf niet snel, maar aandachtig.
Daarnaast heb je meer bedenktijd. Dat zorgt op het juiste moment voor meer inspiratie en zorgvuldig gekozen woorden, zoals het oplossen van een puzzel. Spelen met woorden.
Het ogenschijnlijk meer limiterende format,
in tegenstelling tot het onbeperkt vrij typen op een laptop,
zorgt voor de magie op het papier.
Niet te vergeten: het je niet kunnen ontdoen van woorden.
Dit is back in time, er is geen backspace, geen deleteknop.
Alles bij elkaar maakt je dat veel creatiever,
maar bovenal: het is ook veel leuker!
Een schrijfidee kan je dus het best handgeschreven uitwerken,
waarbij mijn beperkingen in mijn voordeel werken.
Zoals jij dagelijks nog met een balpen schrijft,
kan ik dat niet.
Maar zodra ik eenmaal handgeschreven schrijf,
is dat exclusief, met bijzonder veel geduld, aandacht, nauwkeurigheid en liefde.

Wat ben ik blij dat ik dat toen opnieuw geprobeerd heb!

Hoeveel handgeschreven brieven ik wel niet heb mogen ontvangen en versturen.
Drie overvolle dozen met ontvangen persoonlijke kaartjes, knutsels en lange brieven staan nu nog altijd in mijn slaapkamer, destijds vergezeld door shirts, foto’s, boeken, snoep en vooral heel veel creativiteit!
Zonder enig moment van twijfel zijn ze destijds meteen van slaapkamer gewisseld toen ik
vijf jaar geleden dit huis, mijn eigen huis betrad.
Snailmail heet het, niet voor niets vrij vertaald als slakkenpost,
waarmee de normale post bedoeld wordt.
Ik zou het graag weer oppakken.
Mijn laatste aanwinst: een ansichtkaart uit Tunesië, gelamineerd en wel,
zodat hij niet zou beschadigen. Dat getuigt van een echte liefhebber.
Ik was er echt heel blij mee!
Uit hoeveel landen, even puur uit mijn hoofd…
Nederland, België, Duitsland, Italië, Tsjechië, Verenigd Koninkrijk, Australië,
Turkije, Rusland, vrij recent Tunesië dus, met als last but not least: origineel snoep uit Polen!
Dat bleek overigens niet te eten… maar was wel superleuk.
Ik kan me ook herinneren dat ik een zelf geschoten prachtige foto ontving,
het zag er een beetje uit als een mooie polaroid,
met op de achterkant een handgeschreven persoonlijke tekst bestemd voor mij.
Ze heette Bettina en was ouder dan ik. Ik weet niet meer waar ze vandaan kwam.
Mijn pagina’s lange brief naar Finland weet ik ook nog goed,
of de briefpost uit Italië. Aan mijn stukgelopen relatie van destijds had ik voornamelijk leuk en langdurig pencontact met het zusje overgehouden.

Hoewel het lijkt alsof handgeschreven post niet meer van deze tijd is
en de digitalisering de ruime overhand heeft,
bestaan er volop plekken met mensen,
echte liefhebbers en verzamelaars van over de hele wereld
die ook nu nog niets liever doen,
met dezelfde aandacht, zorgvuldigheid en liefde,
zij die minstens zo graag geven als ze graag ontvangen.

Snailmail leeft!

Een soortgelijke omkadering vind je bij
het schrijven op een typemachine,
tegenwoordig weer heel populair.
Ik heb er jaren geleden een gekocht,
en het maakt poëtisch.
Ook hier heb je meer bedenktijd,
die plaatsmaakt voor de uitwismogelijkheden:
wat je typt, is definitief.
Daarbij ook hier geen afleiding,
één met wat je schrijft,
één met wat je typt.
Bovendien ziet het er waanzinnig mooi uit,
je geheel eigen gedrukte tekst.
Schrijf je een gedicht, een kort verhaal,
typ het uit, het is werkelijk
alsof het zo hoort,
alsof het er altijd
gestaan heeft.
Geen drukker nodig!
Ik heb het nog niemand cadeau gedaan,
maar zeker zo persoonlijk en uniek,
een zelf uitgetypt werk.
Bovendien biedt deze schrijfvorm
ook weer zijn eigen voordelen en
is daarmee op geheel eigen wijze een echte inspiratiebron.

Bijzonder fijn om te doen!

Schrijfvormen geheel van nu,
voor enthousiaste ingewijden, jong en oud,
in een tijd, waarbij het persoonlijke meer dan ooit
door mensen gemist wordt.
Hand in hand met dat gemis ontstond het
kostbare zaadje dat zou zorgen voor een rijke
terugkomst, gelukkig al langer geleden geplant.
Mensen herontdekken het plezier
van meer aandacht aan iets schenken,
het mooie van iemand iets geven,
de welgemeende blijdschap van de ander,
van onverwachts iets terug mogen ontvangen,
het versterkt en wederzijds trouw onderhouden
en verdiepen van het contact op een erg leuke manier, en nog zoveel meer!

Let wel op:
Naast de brieven wordt je oude brievenbus in no time jouw kostbaarste bezit,
en je altijd zo trouwe postbezorger(!) jouw beste vriend voor het leven!
Dat mag je hem dus ook gerust zeggen, al hoort hij dat vaker.

Vertel! Aan wie schrijf jij je eerstvolgende brief?