Zomerblond

Gisteren was ik bij de Kruidvat in Kronenburg. Mijn oog viel op de bijna glanzende flessen Andrélon Honingblond. Er was nu een aanbieding, 2 + 2 gratis. Er verscheen een glimlach bij mij, voor mijn ogen de mooie herinnering die ik heb aan dit product, dat voorheen nog Andrélon Zomerblond heette.

Het was de nazomer van 2011. Ik weet het nog goed, Vladimir Poetin verscheen op tv voor de hele wereld, als ook voor Astrid Kersseboom van het NOS Journaal en voor mij, misschien wel de kleinste speler in dit geheel. Maar niets was minder waar; wie goed keek, ontdekte een vreemde glanzend blonde gloed in zijn toch beperkte haardos. Tevens was dat mogelijk het moment, waarop Vlad (voor vrienden) vriendjes werd met Donald, die zich erg kon vinden in zijn nieuwe zomercoupe.

Vlak daarvoor had ik hier in Elst, dat we gekscherend ook wel de opkomende metropool Elst hebben genoemd, het meisje ontmoet dat toen mijn vriendin was. Daarmee was Elst in één klap veelbelovend en voldeed het inderdaad aan onze verwachtingen, het verbindingspunt vormend tussen één van de grootste wereldsteden in Rusland en het piepkleine Holland, dat in vergelijking met al dat groter dan grootste eigenlijk automatisch nog nietszeggender werd dan het al was, maar dat omvatte dan ook precies het plezier dat we hadden. Het waren een prachtige twee weken, waarbij ik als vanzelf kind werd van een familie die ik slechts in die korte tijd voor het eerst had ontmoet, waarbij ik goed ontvangen werd en voelbaar in hun hart omsloten.

Op een zonnige dag, na samen met mijn vriendin door Nijmegen te hebben gestruind, bevonden we ons even later in de badkamer van ons familiehuis, bij mij thuis.
Zij liet haar blik gaan over de haarproducten die zich op de badrand bevonden.
De etiketten kon ze weliswaar niet lezen – al bleek dat niet helemaal waar.
Ze ontdekte de goudblonde fles waar Zomerblond op stond en had het woord blond al ontcijferd, ontdaan van de vervreemding waar zij zich ondertussen bij neer had gelegd, waardoor het actief haar nieuwsgierigheid prikkelde, nu voor het eerst de herkenning invoelend bij een product dat niet langer zo vreemd op haar overkwam.
‘Wat is dat?’ besloot ze te vragen.
De schoonheid die ik in haar mooie ogen vond, had mij eveneens naar dezelfde fles geleid.
‘Blond in een flesje,’ grapte ik, waarna ze even met haar hand door mijn haar ging en daarna toch vooral hartelijk haar tong naar me uitstak. ‘Reems, I’m not stupid!’

Naderhand, ik was echt al geïntegreerd in haar familie.
Zo had ik al langer goed contact met haar tante. Zij zat thuis vol spanning te wachten, hopende dat we elkaar toch vooral meer dan ooit gevonden zouden hebben!
Bijzonder leuk was het om met haar te Skypen vanuit mijn woonkamer, terwijl twee werelden zich hadden verenigd en de liefde tussen ons er inderdaad van afspatte.
Enkele dagen later, bevonden mijn vriendin en ik zich bij de DA in Elst.
Ze kon het niet laten hier om te lachen, een winkel die in Rusland toch vooral volmondig JA zou hebben betekend. Zonder door mij geleid te worden, hervond ze dezelfde goudkleurige fles die ze bij mij in mijn badkamer had zien staan. Gelukzalig pakte ze hem vast, zei ‘Present’ en rekende af.

Toen ze uiteindelijk weer vertrokken waren en we afscheid hadden genomen, was er eigenlijk niets dat nog wees op onze korte vakantie, totdat… haar tante voor mij haar webcam aandeed. Ze schudde wild en uiterst vrouwelijk haar blonde haar los. In haar hand hield ze glimlachend dezelfde fles Andrélon Zomerblond, die de grote reis had overleefd en toegelaten was tot hun thuisland.

Dus toen ik gisteren dezelfde shampoo vasthield, was het die herinnering die me aanzette tot het opnieuw omarmen van dit product. Geluk in een goudkleurige fles.
Mijn haar vanochtend gewassen, de herkenbare heerlijke geur die het met zich mee brengt…
Is het slechts de naamsverandering waar ik over val.
Maar gelukkig weet ik, dat er aan de andere kant van deze wereld, een familie is die net als ik de oorspronkelijke naam in ere houdt:

De mooiste herinnering koesterend aan het goudglanzende Andrélon Zomerblond, aan de unieke reis die een Nederlands haarproduct maakte naar een groot land als Rusland, in de tijd dat Vladimir er nog in geïnteresseerd was en er toch vooral nog geluk en vrede heerste.