Sinds enkele weken volg ik een cursus Poëzie, een zijweg die ik wilde inslaan. Hoewel het erg leuk is, ben ik er inmiddels achter dat het niet mijn voorkeur heeft. Verhalen blijven oppoppen, die ik vervolgens zo klein moet maken dat het én geen verhaal én geen gedicht meer is! Dit, ondanks sommige van mijn eerdere verhalen die wel naar het poëtische neigen, maar dat is dan nog steeds vanuit autobiografisch schrijven. Met pijn in mijn hart sla ik mijn verhaalideeën, die onmiddellijk komen, klein, wat ook meteen aangeeft waar mijn hart wel sneller van klopt!
Ik voel me net een jongetje met zo’n ouderwets houten doos, die tevergeefs een vierkantje in een rondje wil proppen! Hahaha.
Ik zie het dus niet als verlies, maar als iets dat zich uitgetekend heeft: misschien in de toekomst, maar nu niet. Dat had ik mezelf ook toegestaan, toen ik hieraan begon. Ik heb wel degelijk liefde voor poëzie; ik heb alles van Sylvia en alles van Marieke Lucas. Maar ook daar zie je dat ik stiekem het meest neig naar het verhalende van Sylvia Plath’s dagboekfragmenten en haar enige roman, The Bell Jar, zoals dat ook voor Lucas Rijneveld geldt: ik waardeer zijn gedichten, maar word relatief nóg meer getrokken naar zijn twee romans. En ergens ontroert me dat ook wel weer! Een liefdevolle onderstreping, terug op mijn vaste plek. Gelukkig staan er naast deze poëziecursus ook nog twee autobiografisch schrijven-cursussen gepland bij dezelfde docente, daar waar ik thuishoor.
Wel heeft het schrijven bijgedragen aan mijn algehele schrijven, en was het prettig mezelf te hervinden nadat het schrijven tijdelijk gestopt was. Dit, tot mijn vreugde, zonder enig verlies. Het gaat erg goed! Van het pogen tot gedichten, kwamen gelukkig ook elke dag, in mijn eigen tijd, verhalen. Dat wat ik ademruimte noem, en wat samenhangt met levensgeluk.
Want ondanks dat ik nu ondervonden heb dat mijn verhalend hart elders klopt, doet het me waanzinnig goed deze cursus bij te wonen, voor zolang hij duurt.
Mijn zomerdip voorbij, ingehaald door de mogelijkheden die de nazomerzon biedt. Precies zoals ik hoopte, maar dan nog veel beter.
